بودن آن‌جا نبوده وضو باطل است ، و اگر مىداند ملتفت بوده ، يا شك دارد كه ملتفت بوده يا نه ، وضو صحيح است . و در هر صورت جايى را كه نجس بوده بايد آب بكشد . مسأله 279 - اگر در صورت يا دست‌ها بريدگى يا زخمى است كه خون آن بند نمىآيد و آب براى آن ضرر ندارد ، بايد در آب كر يا جارى فرو برد و قدرى فشار دهد كه خون بند بيايد ، بعد به دستورى كه گفته شد وضوى ارتماسى بگيرد . شرط هفتم : آن كه وقت براى وضو و نماز كافى باشد . مسأله 280 - هرگاه وقت به قدرى تنگ است كه اگر وضو بگيرد ، تمام نماز يا مقدارى از آن بعد از وقت خوانده مىشود ، بايد تيمم كند ، ولى اگر براى وضو و تيمم يك اندازه وقت لازم است بايد وضو بگيرد . مسأله 281 - كسى كه در تنگى وقت نماز بايد تيمم كند ، اگر وضو بگيرد صحيح است چه براى آن نماز وضو بگيرد يا براى كار ديگر . شرط هشتم : آن كه به قصد قربت ؛ يعنى براى انجام فرمان خداوند عالم ، وضو بگيرد ، و اگر براى خنك شدن يا به قصد ديگرى وضو بگيرد باطل است . مسأله 282 - لازم نيست نيت وضو را به زبان بگويد يا از قلب خود بگذراند ولى بايد در تمام وضو متوجه باشد كه وضو مىگيرد . به طورى كه اگر از او بپرسند چه مىكنى بگويد وضو مىگيرم . شرط نهم : آن كه وضو را به ترتيبى كه گفته شد به‌جا آورد ؛ يعنى اول صورت و بعد دست راست و بعد دست چپ را بشويد و بعد از آن سر و بعد پاها را مسح نمايد ، و بايد پاى راست را پيش از پاى چپ مسح كند ، و اگر به اين ترتيب وضو نگيرد باطل است . شرط دهم : آن كه كارهاى وضو را پشت سر هم انجام دهد . مسأله 283 - اگر بين كارهاى وضو به قدرى فاصله شود كه وقتى مىخواهد جايى